راهنما · Google Chrome

تنظیم پروکسی برای Chrome: 3 روش بر اساس نیاز شما

برخلاف Firefox، مرورگر Chrome تنظیمات اختصاصی داخلی برای وارد کردن پروکسی ندارد؛ در عوض پیکربندی پروکسی را از سیستم‌عامل، فلگ‌های خط فرمان هنگام راه‌اندازی یا یک افزونه دریافت می‌کند. این راهنما هر سه روش را پوشش می‌دهد و مشخص می‌کند کدام روش بر کل رایانه اثر می‌گذارد و کدام تنها بر یک پنجره مجزای Chrome اعمال می‌شود.

نویسنده: Bùi Toàn · به‌روزرسانی: 19/11/2026

برای تنظیم پروکسی در Chrome از کدام روش باید استفاده کرد؟

اگر در سراسر سیستم فقط یک IP می‌خواهید، از تنظیمات پروکسی Windows یا macOS استفاده کنید؛ اگر برای هر پروفایل Chrome یک IP اختصاصی می‌خواهید، از یک میانبر با گزینه --proxy-server استفاده کنید؛ برای تعویض سریع، از یک افزونه کمک بگیرید. راهنمای افزونه Proxy Helper در مقاله‌ای جداگانه ارائه شده است؛ این راهنما بر روی دو روش بدون نیاز به نصب و تنظیم چند پروفایل Chrome با چندین IP تمرکز دارد.

روشدامنه اعمالورود نام کاربری/رمز عبورمناسب برای
تنظیمات پروکسی Windows یا macOSکل رایانه: Chrome، Edge و بسیاری از برنامه‌های دیگرChrome هنگام باز کردن اولین صفحه درخواست می‌دهدیک IP واحد برای کل رایانه
میانبر Chrome با --proxy-serverفقط پنجره‌های بازشده از آن میانبرChrome یک بار در هر نشست درخواست می‌دهدچندین پروفایل Chrome، هر کدام با IP اختصاصی خود
افزونه‌ها (Proxy Helper، SwitchyOmega)پروفایل Chrome که افزونه روی آن نصب شده استذخیره مستقیم در افزونهتغییر سریع، مسیریابی پروکسی بر اساس وب‌سایت
تنظیم پروکسی Chrome با Proxy Helper

روش 1: استفاده از تنظیمات پروکسی سیستم‌عامل

نقطه ضعف: تمام برنامه‌هایی که تنظیمات پروکسی سیستم را می‌خوانند از این IP عبور خواهند کرد، از جمله Edge، Teams و ابزارهای به‌روزرسانی نرم‌افزارها. فراموش نکنید پس از اتمام کار کلید را خاموش کنید، در غیر این صورت پس از انقضای پروکسی با خطاهای اتصال مواجه خواهید شد.

  1. در Chrome عبارت chrome://settings/system را در نوار آدرس وارد کرده و روی "Open your computer's proxy settings" کلیک کنید. Chrome صفحه Proxy در Windows یا تنظیمات Network در macOS را باز می‌کند.
  2. در Windows 11: در بخش "Use a proxy server" روی Set up کلیک کنید، کلید را روی On قرار دهید، IP پروکسی را در فیلد Proxy IP address و پورت را در Port وارد کرده و روی Save کلیک کنید. Windows 10 نیز همین فیلدها را دارد، اما کلید مستقیماً روی صفحه قرار دارد.
  3. در macOS: به بخش Proxies شبکه فعال خود بروید، Web Proxy (HTTP) و Secure Web Proxy (HTTPS) را فعال کنید، IP و پورت را وارد کرده، گزینه "Proxy server requires password" را فعال کنید و نام کاربری و رمز عبور خود را وارد نمایید.
  4. مرورگر Chrome را کاملاً ببندید و دوباره باز کنید. در Windows، هنگام باز کردن اولین صفحه وب، پنجره ورود ("Sign in") پروکسی در Chrome ظاهر می‌شود؛ نام کاربری و رمز عبور را از رشته ip:port:user:pass خود وارد کنید.

روش 2: میانبرهای اختصاصی Chrome برای هر پروکسی

مرورگر Chrome هنگام راه‌اندازی از فلگ --proxy-server پشتیبانی می‌کند. ترکیب آن با --user-data-dir پنجره‌ای کاملاً مستقل از Chrome ایجاد می‌کند: کوکی‌ها، تاریخچه و پروکسی کاملاً از مرورگر روزمره Chrome شما جدا هستند. Chrome نام کاربری و رمز عبور را در این فلگ نمی‌پذیرد، بنابراین با نمایش کادری اطلاعات ورود را از شما می‌پرسد.

  1. روی دسکتاپ راست‌کلیک کرده و New > Shortcut را انتخاب کنید.
  2. در کادر آدرس، این عبارت را جای‌گذاری کنید: "C:\Program Files\Google\Chrome\Application\chrome.exe" --user-data-dir="C:\ChromeProxy\tk1" --proxy-server="http://IP:PORT". به جای IP و PORT مشخصات پروکسی خود را قرار دهید و tk1 را برای هر حساب تغییر دهید.
  3. میانبر را بر اساس حساب نام‌گذاری کنید، مثلاً "Chrome - Shop 1". این مراحل را با یک پوشه و پروکسی متفاوت برای حساب دوم خود تکرار کنید.
  4. میانبر را باز کنید، هنگام درخواست Chrome نام کاربری و رمز عبور را وارد نمایید و در صورت وجود، گزینه ذخیره اطلاعات ورود را علامت بزنید.
  5. در macOS از Terminal استفاده کنید: open -na "Google Chrome" --args --user-data-dir="$HOME/ChromeProxy/tk1" --proxy-server="http://IP:PORT".

چگونه مطمئن شویم Chrome ترافیک را از پروکسی عبور می‌دهد؟

یک سایت بررسی IP را دقیقاً در همان پنجره‌ای که پیکربندی کرده‌اید باز کنید: IP نمایش‌داده‌شده باید با IP پروکسی همخوانی داشته باشد. همچنین باید WebRTC را بررسی کنید، چرا که می‌تواند IP واقعی شما را فاش کند.

  • سایت api.ipify.org یا ipinfo.io را دقیقاً در همان پنجره‌ای که پیکربندی کرده‌اید باز کنید. IP باید کاملاً با IP موجود در اطلاعات پروکسی شما مطابقت داشته باشد و کشور نیز با موقعیتی که خریداری کرده‌اید یکسان باشد.
  • سایت‌های بررسی نشت WebRTC (مانند browserleaks.com/webrtc) ممکن است IP واقعی شما را فاش کنند. افزونه WebRTC Network Limiter متعلق به Google به جلوگیری از این موضوع کمک می‌کند؛ برای مدیریت چندین حساب، یک مرورگر antidetect راهکار کامل‌تری ارائه می‌دهد.
  • اگر IP همچنان IP مربوط به ISP شما است، مقاله مربوط به عدم تغییر IP توسط پروکسی را در انتهای صفحه مشاهده کنید.

هنوز پروکسی ندارید؟ خرید پروکسی اختصاصی با فعال‌سازی خودکار

پروکسی اختصاصی IPv4 در 9 کشور از 20.000₫/IP/ماه هنگام خرید از 2.000 IP (39.000₫ برای 1 IP) و پروکسی‌های استاتیک ISP در ویتنام و آمریکا. HTTP(S) و SOCKS5 با نام کاربری و رمز عبور، پهنای باند نامحدود، تحویل خودکار پس از پرداخت. توجه داشته باشید که پروکسی‌های ویتنام در حال حاضر فقط از HTTP(S) پشتیبانی می‌کنند و هنوز از SOCKS5 پشتیبانی نمی‌کنند.

خرید پروکسی

پرسش‌های متداول

آیا Chrome تنظیمات پروکسی داخلی دارد؟+

خیر. Chrome از تنظیمات پروکسی سیستم‌عامل، فلگ --proxy-server یا یک افزونه استفاده می‌کند. اگر می‌خواهید فقط Chrome بدون تأثیر بر کل رایانه از پروکسی استفاده کند، از میانبر اختصاصی یا افزونه استفاده کنید.

چرا Chrome هر بار پس از باز شدن نام کاربری و رمز عبور می‌خواهد؟+

هنگامی که پروکسی از طریق تنظیمات سیستم یا فلگ‌های خط فرمان پیکربندی می‌شود، Chrome در هر نشست یک بار نیاز به احراز هویت دارد. برای ذخیره دائمی مشخصات ورود، از افزونه‌هایی مانند SwitchyOmega یا Proxy Helper استفاده کنید.

برای پروکسی‌های ONET در Chrome از کدام پروتکل استفاده کنم؟+

پروتکل HTTP همراه با نام کاربری و رمز عبور. پروکسی‌های ONET از هر دو پروتکل HTTP(S) و SOCKS5 پشتیبانی می‌کنند، اما Chrome نام کاربری و رمز عبور را به پروکسی‌های SOCKS5 ارسال نمی‌کند. بنابراین وقتی فلگ یا افزونه پروتکل را درخواست کرد، HTTP را انتخاب کنید و حالت پروکسی خود را روی HTTP یا HTTP + SOCKS5 نگه دارید.